Make your own free website on Tripod.com
1 World 2 Travel
Egypte
VIP's langs de Nijl
Mohamed Ali
(1769 - 1849)
Deze in het Griekse Kavalla geboren zoon van Albanese ouders bracht het tot Ottomaanse vice-koning van Egypte, een post die hij bekleedde van 1805 tot 1849.
Mohamed Ali zette de eerste stappen tot modernisering van het land. Zijn dynastie hield het daar uit tot in de 20ste eeuw. Ali bevocht onder meer Napoleon Bonaparte en versloeg de Britse indringers in 1807.
Ook de Mameluken moesten zijn kracht ondervinden. Zij leden de nederlaag toen ze hem van de troon wilden stoten. Mohamed Ali was de veroveraar van Sudan en is ook de stichter van de hoofdstad Khartoum.
In 1824 werd hij door de Turks - Ottomaanse sultan Mehmet II ter hulp geroepen om Griekse rebellen te bestrijden. Na zijn succesvol optreden kreeg hij Kreta ten geschenke.
Van de sultan ontfutselde hij nadien, door een militair optreden, ook nog Syria
. Ali stierf op 2 augustus 1849, maar zijn nazaten wisten de Egyptische heerschappij te bewaren tot zij door koning Faruk van de troon werden verjaagd.

Faruk
(1920 - 1965)
Tot koning gebombardeerd toen hij 16 was. Hij genoot een prive-scholing. Faruk was een heftig tegenstander van de Egyptische nationalisten en een democratische regering.
Onder zijn bewind vierden corruptie en intriges hoogtij.
Grootgrondbezitters hadden het parlement in handen en bezaten een derde van de bebouwbare gronden. Faruk kwam geregeld in het nieuws door zijn luxueuze feesten.
Na de staatsgreep van Naguib en Nasser in 1952 verliet hij het land en in 1959 werd hij een Monegaskisch burger.

Mohamed Naguib
(1901 - 1984)
Eerste staatshoofd van modern Egypte. Hij was afkomstig van de Sudanese hoofdstad Khartoum waar hij geboren werd op 20 februari 1901, maar studeerde aan de militaire academie van Cairo.
Hij werd een nationale held tijdens de oorlog met IsraŽl in 1948 en in 1952 steunde hij als generaal de staatsgreep van kolonel Nasser.
Naguib schafte titels af als 'pasha' en 'bey'. Hij vormde een regentschapsraad die het Ahmed Fuad II moest toelaten nadien de troon te bestijgen.
Fuad, zoon van Faruk, was toen amper zeven.
Naguib voerde in 1952 de landonteigening door: niemand mocht meer dan 80 hectaren grond bezitten.
In 1953 werden alle politieke partijen verboden, behalve de Moslim-Broederschap waartoe Naguib zelf behoorde. Toen Naguib een tijd nadien voor een terugkeer naar de parlementaire democratie pleitte, werd hij uit zijn ambt ontzet.
Hij werd in november 1953 onder huisarrest geplaatst tot Sadat hem de vrijheid weergaf.
De collega-militair Gamal Abdal Nasser volgde Naguib op als president.
Naguib stierf te Cairo op 28 augustus 1984.

Gamal Abdal Nasser
(1918 - 1970)
Geboren op 15 januari 1918 te Beni-Mor, een dorpje in de buurt van Alexandria, als zoon van een postbeambte.
Aan de militaire academie richtte hij de geheime groep van "Comite van Vrije Officieren" op, "Dobbat el Ahrar" in het Arabisch.
Nasser streed ook op het front tegen IsraŽl. Bij Faluja werd hij aan de schouder gewond. Hij weigerde echter zich te laten verzorgen en bleef doorvechten. Sinds dan verwierf hij de bijnaam "Tijger van Faluja".
Egypte bestond toen voor 80 procent uit analfabeten.
Nasser wist dat democratische verkiezingen alleen konden leiden tot een overwinning van de reactionairen van rechts of die van links, de Wafd Partij, de communisten of de Moslim-Broederschap. Hij richtte daarom een eenheidspartij op, de Nationale Unie.
Na Faruk te hebben gewipt, wist hij het vertrek van de Britse troepen te verkrijgen. Dat gebeurde na de volksopstand in Ismaelia.
Nasser bracht Egypte onder bij "de niet-gebonden landen". Toen hij het Suezkanaal nationaliseerde moesten Britten, Fransen en IsraŽli's onder Amerikaanse druk hun troepen terugtrekken.
Nasser werd een Arabische held. Met Syria vormde hij enkele jaren de "Verenigde Arabische Republiek". In 1967 viel IsraŽl Egypte binnen en bezette het de hele SinaÔ.
De ster van Nasser daalde snel en hij stierf ingevolge een hartaanval op 28 september 1970.

Anwar al-Sadat
(1918 - 1981)
Hij was de man, die het vredesproces in het Midden-Oosten op gang sleurde en hij werd meteen de eerste Arabische leider die IsraŽl als staat erkende.
Sadat werd op Kerstdag geboren te Mit Abu al-Kawm, een klein dorpje in de Nijldelta. Hoewel van een arme afkomst, kreeg hij de kans om naar de militaire academie te gaan, waar hij bevriend geraakte met Nasser.
Tijdens Wereldoorlog II werd hij tweemaal opgesloten wegens vermeende contacten met Nazi-Duitsland, maar hij werd vrijgesproken van een vermeende deelname aan een complot om een Brits minister te vermoorden.
Hij volgde Nasser in 1970 op als president, versterkte het leger en leidde de zogeheten Jom Kippur-oorlog van 1973. Hij verbeterde de betrekkingen met de Verenigde Staten en ging zelf de vrede ondertekenen in Jeruzalem. Egypte kreeg de SinaÔ terug.
Islamfundamentalisten vermoordden hem op 6 oktober 1981 in het hart van Cairo. De hoofddader, luitenant Khalid al-Islambuli, riep toen uit: "Ik heb de farao vermoord".

Hosni Mohamed Mubarak
(1928 - ....)
Deze zoon van een inspecteur van het ministerie van Justitie werd geboren te Kafr el-Meselha. Hij studeerde eveneens aan de militaire academie en kreeg een opleiding in Moskou.
Onder Sadat werd hij minister van Oorlog en hij volgde hem op nadat die vermoord was.
Hij werkte hard aan het economisch herstel van Egypte en waakte over de vrede met IsraŽl. In oktober 1987 werd hij tot president herkozen, toen voor het eerst ook anderen kandidaat mochten zijn.
Mubarak steunde de Verenigde Naties met hun sancties tegen Irak en Sadam Hussein en stuurde 35.000 militairen naar de Golf Oorlog.
Hij heeft sedert enkele jaren af te rekenen met een fundamentalistische terreur, maar weet dankzij gerichte investeringen en initiatieven in het zuiden de slagkracht ervan te verminderen.


EGYPT
Main
Page

EGYPT
Geschiedenis


©  2001 december  copyright  vilmos  cvg   * information:   webmaster   * using this text for commercial purposes will not be allowed